Մենք ճամփորդել ենք <<Էրէբունի թանգարան>> և հենց ա՝յդ ճամփորդությունն է ինձ ամենից շատը դուր եկել։ Նաև ինձ շատ դուր եկավ մարզերը նրանց մարզկենտրոններով։ Այս տարի ես սոորեցի բավականին շատ նյութեր։ Այդ նյութերի լինքերը ներքեվում են։ Ամպյման նայեք։ Ես շատ հավանեցի հայրենագիտություն առարկան։ Ես շատ ուրախ եմ, որ մեր ուսուցչուհին մեր շատ սիրելի ընկեր Սոնան է։ Սա իր բլոգն է ծանոթաց՝եք։ Սոնա Փափազյան Կազմակերպիչ- Հայրենագետի Ուսումնական Բլոգ «ՄԱՍՐԵՆԻ »
Ձվերը և շաքարավազը լցնում ենք խորը ամանի մեջ և խառնում։ Հետո ավելացնում ենք վանիլին և միքսեռով այնքան ենք խառնում մինչև շաքարավազը չհալվի։ Հետո զարդարում էնք զարդարանքներով կամ հալեցրած շոկոլադով մենք ոգտագործեցինք զարդարանքները։
Ձմեռ պապի նախատիպերը բազմազան են` ․տեղական․ թզուկներից մինչև խաղալիք վաճառողները: Բայց քրիստոնեության ընդունումից հետո Ձմեռ պապի կերպարը նմանեցվել է բյուզանդական եկեղեցու արքեպիսկոպոս սբ Նիկողայոսին, որը, ավանդության համաձայն, շատ բարի էր, օգնում էր չունևորներին: Հայտնի է, օրինակ, մի խեղճ ընտանիքի 3 աղջիկներին օգնելու պատմությունը` նրանց պատուհանից աննկատ ոսկու կապոցիկներ ներս գցելով: Ասում են` այդպես է ձևավորվել բարեգործությունը:Ձմեռ պապն արևելասլավոնական դիցաբանության մեջ ձմեռային սառնամանիքների տիրակալն է` կապույտ կամ կարմիր քուրքով, երկար ու սպիտակ մորուքով, տաք կաճյակներով (վալենկա) ու գավազանով: Ապրել է սառցե խրճիթում: Սառնամանիքներն այդ Ցրտի շնչառությունն են, սառցալուլաները՝ արցունքները, եղյամը՝ սառած բառերը, մազերը՝ ձնե ամպերը: Ցուրտը ձմեռնամուտին վազում է դաշտերով, գավազանով հարվածում աջ ու ձախ և սանձահարում (սառեցնում) գետերն ու լճերը:Սկզբում Ձմեռ պապից վախեցել ու պաշտել են. ձմեռային արևադարձի և գարնան գիշերահավասարի օրերին դուռ ու լուսամուտ լայն բացել են, որ նա անարգել տուն մտնի, նրան նվեր են տվել, սիրաշահել, հատուկ ուտելիք առանձնացրել, որպեսզի խնայի ցանքերը և ցրտահարությամբ չոչնցացնի: Ձմեռ պապի կերպարը ժամանակի ընթացքում տրամագծորեն շրջվել է. նա վերածվել է նվիրատուի և երեխաների ցանկալի հյուրի: Ավելին, Ձմեռ պապի կողքին հայտնվել է նրա թոռնուհին՝ շիկահեր Ձյունանուշը, դարձել Ձմեռ պապի օգնականը:Հին հայերը ունեցել են Կաղանդ պապ ձմեռ պապի փոխարեն:«Կաղանդ» բառը ծագել է լատիներեն calendae բառից, որը հայերենում ստացել է նոր տարվա առաջին օրվա նշանակությունը: Հայերը Նոր տարին անվանել են Ամանորաբեր։ Փոքրիկներին խլվլիկի հետ այցելած Կաղանդ պապը ոչ թե նվերներ, այլ Ամանորի յոթ խորհուրդ է տվել՝ փոխադարձ հարգանք, խաղաղություն, ազնվություն, իմաստություն, աշխատասիրություն, համեստություն և գոհունակություն:
ԴՈՒ ՄԵԶ ՆՎԻՐԵՑԻՐ ԱԶԱՏ ԵՐևԱՆ ԱՌԱՆՑ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ։ ԴՈՒ ՄԵՐ ՀԱՄԱՐ ՎՏԱՆԳՈՒՄ ԵՍ ՔՈ ԿՅԱՆՔԸ։ ՄԱՂԹՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅՈՒՆ և ԽԱՂԱՂ ԿՅԱՆՔ։ ԵՍ ԽՈՐՈՒՐԴ ԿՏԱՄ ՔԵԶ, ՈՐ ԴՈՒ ՉԳՆԱՍ և ՉՎՏԱՆԳԵՍ ՔՈ ԿՅԱՆՔԸ ԵՍ ԻՀԱՐԿԵ ՀԱՍԿԱՆՈՒՄ ԵՄ, ՈՐ ԱՅԴ ԱՄԵՆԸ ԴՈՒ ԱՆՈՒՄ ԵՍ ՄԵՐ ՀԱՄԱՐ, ԲԱՅՑ ՀԱՎԱՏԱ ԻՆՁ, ՊԵՏՔ ՉԷ․․․․․․․